вторник, 2 юни 2009 г.

Дъхав

Обичам начина,
по който ухае косата ти
в моментите, щом излизаш
от банята
и кожата ти настръхва.

И онова електричество,
което изпълва стаята,
в мига, щом устните ми
се влеят
във водата по тебе.

Обичам да те гледам
как ухаеш
пред запотеното стъкло
на огледалото,
в което се оглежда утрото.

И никога -
да, моля те, нека
бъде точно никога -
не спирай да ухаеш,
с огледано утрото
в тебе...

2 коментара:

Unknown каза...

*усмихва се*
Стопли ме, честно..

.rainspotting. каза...

:)